قرارداد هوشمند چیست و چه کاربردهایی دارد؟

قرارداد هوشمند

قرارداد هوشمند یا Smart Contract مجموعه قوانینی است که با استفاده از داده های مرتبط با شرایط قرارداد تنظیم شده و تمامی عملیاتی که در آن پیش‌بینی شده، به صورت اتوماتیک انجام می گردد. قرارداد هوشمند از کدهای برنامه نویسی تشکیل شده که روی بلاکچین پیاده سازی می گردد، در صورت وقوع شرایط این قرارداد، دستورات خاصی را که توسط یک برنامه نویس کد نویسی شده است، اجرا می گردد. در قرارداد هوشمند مجوز‌ انجام تراکنش ‌های با اعتبار بدون مداخله واسطه فراهم می شود. قرارداد هوشمند یک پروتکل دیجیتالی است که برای آسان سازی، تایید و یا انجام یک مذاکره منظور می گردد. گذشته از آن، تراکنش ها در این فرآیند قابل‌ پیگیری و برگشت ناپذیر است که در ادامه این مقاله ارز دیجیتال به بررسی کامل آنها خواهیم پرداخت.

قرارداد هوشمند چه اهدافی در بردارد؟

فرض کنید در نظر دارید آپارتمان خود را به فروش برسانید. فروش آپارتمان کاری بسیار وقت گیر بوده و نیاز به پیگیری های زیادی دارد. جهت انجام این کار بایستی مدارک کافی تهیه کرده، با افراد زیادی ارتباط برقرار کرد و سطح زیادی از ریسک ‌های مختلف را پذیرا شد.
به دلیل درگیری با مشغله های زیاد، اغلب کسانی که تصمیم به فروش خانه دارند از طریق یک نماینده املاک عمل می کنند. کارمند املاک همه کارهای دفتری و بازاریابی را انجام می دهد تا به عنوان واسطه تا زمان نهایی شدن قرارداد بر فرایند کار نظارت نماید. در پایان کار و پس از انجام موفقیت آمیز قرارداد، واسطه های فروشنده و خریدار به عنوان حق العمل درصدی از مبلغ فروش معامله را می گیرند. پرداخت این حق العمل، یک ضرر مالی برای فروشنده محسوب می شود.
در چنین شرایطی، یک قرارداد هوشمند می‌تواند بسیار مفید باشد و باعث وقوع انقلابی در صنعت معاملات شود. مهمترین مسئله‌ ای که یک قرارداد هوشمند می تواند حل نماید ایجاد اعتماد است. فرآیند قرارداد هوشمند به این صورت است که وقتی هزینه توافق ‌شده برای فروشنده توسط سیستم واریز شد، مالکیت آپارتمان به خریدار انتقال داده خواهد شد. میزان پول و حق مالکیت پارامترهایی هستند که در این سیستم ذخیره شده اند و در یک زمان مشخص به دو طرف قرارداد داده می شود.
در یک قرارداد هوشمند تمامی موارد قرارداد و انجام معامله توسط کاربران شبکه مشاهده و تایید می گردد، در نتیجه نقل و انتقال با تضمین کامل انجام می گردد. چون در این قرارداد، اعتماد بین دو طرف معامله حل شده، نیازی به واسطه برای انجام معامله هم وجود ندارد. تمامی کارهایی که واسطه قرارداد می تواند انجام می‌دهد قابل برنامه ریزی در یک قرارداد هوشمند می باشد، گذشته از آن با عدم پرداخت کمیسیون مبلغ قابل توجهی به سود دو طرف قرارداد خواهد شد.

این مطلب هم میتونه کمک تون کنه:
لایت کوین چیست و آیا بهتر از بیت کوین هست؟

قرارداد هوشمند

قراردادهای سنتی چگونه کار می کنند؟

قرارداد سنتی معمولی، توافقنامه ای است که بین دو طرف یا چند شخص امضا می شود و طبق آن طرف های قرارداد متعهد به انجام شرایطی در هنگام توافق یا در آینده می شوند. به عنوان نمونه مستاجر جهت استفاده از خانه مالک طبق قرارداد اجاره، هر ماه مبلغی را پرداخت می کند. شرکت بیمه در ازای قرارداد بیمه ضمانت می کند که در مقابل مبلغی پول که از شخص می گیرد، خسارت های احتمالی وارد بر خودروی او را در هنگام تصادف بپردازد.
خرید فایل از اینترنت هم یک نوع قرارداد است که طی آن کاربر پولی را پرداخت می نماید و لینک بارگیری فایل به او نمایش داده می شود. اگر وجه برای ارسال کننده فایل واریز نشود، پیغام خطا نشان داده می شود. این قرارداد توسط کد نویسی های کامپیوتری تنظیم گردیده است.
جهت اجرای قراردادهای معمولی نیاز به واسطه هایی وجود دارد که دو طرف مجبور هستند به آن‌ اعتماد کنند. واسطه ها ممکن است دلالان، بانک‌ ها، دولت ها و سرورهای متمرکز کامپیوتری باشند.

قرارداد هوشمند و قرارداد سنتی چه تفاوت هایی دارند؟

موضوع اصلی که قرارداد هوشمند را در قیاس با قراردادها عادی متمایز می سازد، استفاده از تکنولوژی بلاکچین است که در این صورت ‌نیازی به واسطه ها و اعتماد کردن به آنها نمی باشد.
کدهای قرارداد هوشمند بر روی بلاکچین فعال می گردد و سپس بدون احتیاج به واسطه ها، شرایط قید شده در توافقنامه بین دو طرف را وارسی کرده و اجرا می نماید.
باید توجه داشت که در هنگام شروع اجرای یک قرارداد هوشمند بر روی یک بلاکچین اتریوم، دیگر امکان توقف ندارد و ‌کسی قادر به جلوگیری از اجرای آن نیست.
توسط قراردادهای هوشمند امکان ساخت برنامه ها و پروژه هایی وجود دارد که بدون هیچ‌ واسطه ای‌ تا ابد می تواند به کار خود ادامه داده و اجرا شود. به اینگونه برنامه های غیر متمرکز Dapp گفته می شود که حتی شخصی که کدهای قرارداد هوشمند را برنامه نویسی کرده نمی تواند کدهای ثبت شده قرارداد هوشمند را در بلاکچین ویرایش کند.

این مطلب هم میتونه کمک تون کنه:
چگونه از طریق بیت کوین کسب درآمد کنیم؟ راه حل ها و نکات

قرارداد هوشمند

تاریخچه قرارداد هوشمند به کجا می رسد؟

یک متخصص کامپیوتر و دانشمند رمزنگاری آمریکایی به نام نیک سابو Nick Szabo در سال ۱۹۹۴ ایده اصلی قرارداد هوشمند را مطرح نمود. این دانشمند در سال 1998 حدود ده سال قبل از پیدایش بیت کوین، یک ارز مجازی به نام بیت گلد Bit Gold را اختراع کرد. سابو قراردادهای هوشمند را در حکم پروتکل های معاملاتی کامپیوتری بیان می کند که می توانند شرایط یک قرارداد را اجرا نمایند. او در نظر داشت عملکرد روش های معاملات الکترونیکی مانند نقطه فروش یا point of sale با علامت اختصاری POS را به حوزه دیجیتال گسترش دهد.
در آن تاریخ شرایط مناسبی برای تبدیل ‌ایده ‌او به واقعیت وجود نداشت. پس از پیدایش تکنولوژی بلاکچین، رخدادهای زیادی به وقوع پیوست و در سال 2008 بیت کوین به عنوان اصلی ترین ثمره بلاکچین ایجاد شد. پس از آن اساس قرارداد هوشمند بر بستر بلاکچین پایه گذاری شد.
با وجود خلق بیت کوین، ابزارهای بلاکچین نتوانستند تمام نیازهای قراردادهای هوشمند را جوابگو باشند. پس از آن ایده بلاکچین اتریوم در سال 2013 توسط ویتالیک بوترین Vitalik Buterin مطرح گردید. در سال 2014 با پیاده سازی اتریوم، اجرای قراردادهای هوشمند بر روی شبکه اتریوم امکان پذیر شد و پس از آن امکاناتی جهت انجام معاملات بیشتر به وجود آمد.

قرارداد هوشمند

این مقاله ادامه دارد…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *